De geschiedenis van de tango gaat meer dan honderd jaar terug. De dans ontstond uit een vermenging van Spaanse en inheemse Argentijnse culturen met die van Europese immigranten, vooral Italianen. Muziekstijlen zoals de milonga, habanera en schottis, samen met operamuziek en de canzonetta, hebben allemaal bijgedragen aan de ontwikkeling van de Argentijnse tango.

Culturele Invloeden en Theorieën

De exacte oorsprong van de tangodans is onzeker. Sommigen denken dat de dans is voortgekomen uit de milonga, een Andalusische dans die door gaucho’s in een gesloten houding werd gedanst. Anderen suggereren dat het karakteristieke ritme is ontstaan uit een vermenging van inheemse ritmes met de Spaanse habanera. Er zijn ook theorieën dat de dans Afrikaanse wortels heeft, mogelijk verbonden aan de candombe die door tot slaaf gemaakte Afrikanen op trommels werd gespeeld. Het woord “tango” zou kunnen komen van het Afrikaanse “Tanganya” of van “Tambo”, een dans die in Argentinië werd uitgevoerd. Ondanks deze theorieën is er geen enkele verklaring met zekerheid te geven.

Vroege Ontwikkeling

In de beginjaren leek de tango op een rituele dans waarin inheemse religieuze elementen en het katholicisme met elkaar werden vermengd. Oorspronkelijk werd de dans uitgevoerd in optochten op straat, maar al snel werd deze naar besloten kring verbannen. De eerste danszalen, bekend als Sociedades Negros en in de volksmond “Tango’s” genoemd, ontstonden.

Sociale Context en Verspreiding

Aan het eind van de 19e eeuw was Amerika voor veel Europeanen een gouden droom. Jonge mannen op zoek naar geluk trokken naar Argentinië, met hun muziekinstrumenten en herinneringen aan Europese dansmuziek. Eenmaal aangekomen werden ze vaak geconfronteerd met armoede en werkloosheid, en met vijandigheid van de lokale bevolking, waaronder gaucho’s en inheemse creolen. De immigranten trokken zich terug in kroegen, waar ze walsen, polka’s en mazurka’s speelden. Ze werden al snel vergezeld door vrouwen uit het nachtleven, wat leidde tot de eerste dansomhelzingen.

De gaucho’s brachten liederen en muziek mee van de pampa’s, de zogenaamde milonga’s, die snel werden aangevuld met de candombes van de Afrikaanse gemeenschap. Onder invloed van deze improviserende muzikanten ontstond uiteindelijk een nieuwe muziekstijl: de tango. Deze muziek en dans wisten niet alleen de immigranten, maar ook de lokale elite te boeien.

Tijdens perioden van dictatuur in Argentinië werd het innige tangodansen gebruikt om elkaar al dansend nieuwtjes in het oor te fluisteren. Na het einde van de dictatuur verspreidde de Argentijnse tango zich razendsnel over de hele wereld en werd een wereldwijd fenomeen.

In 2009 werd de tango door UNESCO erkend als immaterieel cultureel erfgoed..